Book Creator

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

by Panayiota Tomazou

Cover

Loading...
Ο Ήλιος της Ελπίδας
Loading...
Loading...
Γ' τάξη - 17ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας
Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα πανέμορφο και λαμπερό νησί ζούσε ένα αγόρι που το έλεγαν Ήλιο.
Ήταν ένα ασυνήθιστο αγόρι, γιατί μπορούσε να ταξιδεύει στον ουρανό και να προσγειώνεται σε όποιο μέρος ήθελε. Αγαπούσε όλα τα παιδιά και του άρεσε να παίζει μαζί τους.
Μια καλοκαιρινή ημέρα αντίκρισε από μακριά μια παρέα παιδιών. Μόλις τα πλησίασε κατάλαβε ότι ήταν ο Τεύκρος, ο Πράξανδρος, η Κωνστάντια και η Αρσινόη.

- Γεια σου, φίλε μας καλέ! Μέρες σε περιμέναμε να έρθεις, είπαν τα παιδιά με μια φωνή κι έλαμψαν τα πρόσωπά τους.

- Αχ φίλοι μου αγαπημένοι, τι κάνετε; Καιρό έχω να σας δω…

- Έλα στην παρέα μας, Ήλιε! Μην αργείς! Φτιάχνουμε κάστρα στην άμμο, αποκρίθηκε χαμογελώντας ο Πράξανδρος.

Αυτό περίμενε κι ο Ήλιος και χωρίς να χάσει στιγμή, άρπαξε το μεγάλο φτυάρι κι άρχισε να φτιάχνει μαζί τους μικρά και μεγάλα κάστρα.  
Κάποια στιγμή τα παιδιά κουράστηκαν και κάθισαν κάτω από τον ίσκιο ενός πελώριου δέντρου να ξαποστάσουν. Ξαφνικά ο Ήλιος ρώτησε τους αγαπημένους του φίλους:

- Βολευτήκατε στην καινούργια σας ζωή; Πώς τα πάτε στο νέο σας σχολείο; Οι γονείς σας βρήκανε δουλειά;

- Βολευτήκαμε, δε βολευτήκαμε πρέπει να ζήσουμε, απάντησε ο Τεύκρος, ένα σοβαρό και ψηλόλιγνο αγόρι.

- Τέτοιο κακό να μη βρει κανείς στον κόσμο, συμπλήρωσε η Αρσινόη κι ένα δάκρυ κύλησε στο πρόσωπό της.

- Μείνε μαζί μας για πάντα, Ήλιε! Είσαι η μόνη μας ελπίδα... είπε διστακτικά η Κωνστάντια.

- Δεν μπορώ να μείνω μαζί σας για πάντα, αγαπημένοι μου φίλοι. Πρέπει να φωτίσω κι άλλα μέρη. Σε αυτά τα μέρη έχω κι άλλους φίλους σαν κι εσάς που με περιμένουν. Μακάρι να μπορούσατε να τους γνωρίσετε και να γινόμασταν μια μεγάλη παρέα, αποκρίθηκε ο Ήλιος σκύβοντας μελαγχολικά το κεφάλι του.
PrevNext