Book Creator

BENİM MAÇIM

by ZEYNEP KARADAĞ

Pages 2 and 3 of 21

Loading...
Merhaba, ben Duru size cinsiyetimden dolayı uğradığım ayrımcılıktan bahsedeceğim. Ben 14 yaşındayım ve çocukluğumdan beri futbol ile iç içe büyüdüm. Babam okulumuzun futbol antrenörüydü. Onla maçlara gider tezahürat yapardık. Evimizin bahçesinde küçük bir futbol sahası vardı. Babam bana orada futbol oynamayı öğretirdi. Geçen sene hayatımın en kötü zamanlarını yaşadım. Babam trafik kazası yüzünden vefat etti. Ölmeden önce sanki başına bir şey geleceğini biliyormuşçasına anneme kendisine bir şey olursa uğurlu futbol topunun benim olacağını söylemiş. Futbolu ne kadar sevdiğimi ve ne kadar iyi olduğumu biliyordu. Hep beni destekliyordu. Babamın ölümünden sonra daha sıkı sarıldım futbola. Sürekli antrenmanlar yapıyordum, çok çalışıyordum. 14 yaşına girdim, liseye başladım. Yeni okulumda duvarlara futbol takımı seçmeleri asılmıştı. Belirtilen zamanda spor salonundaydım. Yeni okulumun antrenörü Cüneyt Hoca sıraya dizilmemizi istedi. Teker teker isimlerimizi defterine yazarken sıra bana geldi. Beni gördüğüne şaşırdı. Seçmelerdeki tek kızdım.
Loading...
“Burası futbol seçmeleri, voleybol seçmeleri bir saat sonra.” dedi. Okulun zorba çocuğu Emre ve arkadaşları gülmeye başladı. Emre “Kızlara burada yer yok.” dedi. Aldırış etmeden “Ben futbol seçmeleri için geldim hocam.” dedim. Anlamaz gözlerle baktı ve adımı deftere yazmadan geçti. Evet, adımı yazmadı! Ben görmemişimdir diye düşündüm önemsemedim. Seçmeler başladı parkur, kaleye top atma, deneme maç şeklinde üç adımdan oluşuyordu. Hepsini en iyi şekilde yaptım. Katılanların çoğundan daha iyiydim. Takıma seçileceğimden emindim.Takıma seçilenlerin açıklanacağı gün gelmişti. Seçmelerde çok iyi performans göstermeme rağmen stres olmuştum. Kağıtlar duvara asıldığı anda ortam kalabalıklaştı ve önümü göremedim. Ama havalara uçanları ve hüsrana uğrayanları görebiliyordum. Herkes yavaş yavaş ayrılınca sonunda listeye bakabildim. Listeyi birkaç kez okudum ama adımı bulamadım. Ben de hüsrana uğrayanlardan biri olmuştum.Kendime soruyordum, niye seçilmedim, niye olmadı. Her adımı en iyi şekilde tamamlayanlardandım.
Loading...
“Burası futbol seçmeleri, voleybol seçmeleri bir saat sonra.” dedi. Okulun zorba çocuğu Emre ve arkadaşları gülmeye başladı. Emre “Kızlara burada yer yok.” dedi. Aldırış etmeden “Ben futbol seçmeleri için geldim hocam.” dedim. Anlamaz gözlerle baktı ve adımı deftere yazmadan geçti. Evet, adımı yazmadı! Ben görmemişimdir diye düşündüm önemsemedim. Seçmeler başladı parkur, kaleye top atma, deneme maç şeklinde üç adımdan oluşuyordu. Hepsini en iyi şekilde yaptım. Katılanların çoğundan daha iyiydim. Takıma seçileceğimden emindim.Takıma seçilenlerin açıklanacağı gün gelmişti. Seçmelerde çok iyi performans göstermeme rağmen stres olmuştum. Kağıtlar duvara asıldığı anda ortam kalabalıklaştı ve önümü göremedim. Ama havalara uçanları ve hüsrana uğrayanları görebiliyordum. Herkes yavaş yavaş ayrılınca sonunda listeye bakabildim. Listeyi birkaç kez okudum ama adımı bulamadım. Ben de hüsrana uğrayanlardan biri olmuştum.Kendime soruyordum, niye seçilmedim, niye olmadı. Her adımı en iyi şekilde tamamlayanlardandım.